Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Η μάχη της Ροτόντας

Η μάχη της Ροτόντας
Από parallaxi -
February 3, 2016 Της Ελεάννας Ιωαννίδου


Εικόνα: Διονύσης Μεταξάς

Στις 28-12-2015 οι Γειτονιές σε Δράση – Οικολογία Αλληλεγγύη Πολιτισμός ζητήσαμε εγγράφως από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης αντίγραφα του φακέλου που συνοδεύει την πρόσφατη απόφαση του υπουργού Πολιτισμού για τη Ροτόντα. Αφού μάθαμε από επίσημα χείλη πως η αίτησή μας πρωτοκολλήθηκε μια εβδομάδα μετά, αφού ενημερωθήκαμε προφορικά πως δεν μας χορηγούν τίποτα και πως θα στείλουν το αίτημά μας στο υπουργείο, αφού το υπουργείο μας απάντησε εγγράφως πως αρμόδια για τη χορήγηση των αντιγράφων που ζητήσαμε ήταν η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης, αφού ζητήσαμε πολιτική παρέμβαση από στέλεχος του υπουργείου για να μας δοθεί ο φάκελος, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα, που απέβη άκαρπη, προσφύγαμε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.

Με την εισαγγελική παραγγελία ανά χείρας, πήγα σήμερα μαζί με την Κατερίνα Γεωργιάδου, στη Ροτόντα, στο προαύλιο της οποίας στεγάζεται η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού.

Έχοντας διεκπεραιώσει την πρωτοκόλληση και συνεννοηθεί με την υπάλληλο και την αναπληρώτρια προϊσταμένη για την άμεση χορήγηση των αντιγράφων που διέταξε η εισαγγελέας, επισκεφθήκαμε, όπως κάνουμε συχνά-πυκνά εδώ και χρόνια, το εσωτερικό του μνημείου.

Ο λαμπερός ήλιος που έμπαινε από τα παράθυρα, κάνοντάς τα να μοιάζουν με προβολείς, χάιδευε τα μοναδικά ψηφιδωτά του μνημείου, γεμίζοντάς μας με δέος για τον αρχιτέκτονα του αρχαιότερου κτιρίου της πόλης μας. Τρεις νέοι στέκονταν σε μία γωνιά, βουβοί από θαυμασμό, ενώ ο μόνος ήχος ήταν ενός μηχανήματος που χειριζόταν μια συντηρήτρια χωμένη σε μια εσοχή του δαπέδου στην πλευρά της Αγίας Τράπεζας.

Στο θόλο πάνω και πίσω από την Αγία Τράπεζα λαμπύριζε ένα εκπληκτικό ψηφιδωτό, όπου δύο μορφές έχουν γλυτώσει το σβήσιμο του προσώπου που υπέστησαν την Οθωμανική περίοδο οι χριστιανικές αγιογραφίες. Ανεβήκαμε στο ολόισιο, ελάχιστα υπερυψωμένο δάπεδο, περάσαμε από το ανοιχτό εκκλησιαστικό διαχωριστικό (το οποίο, σύμφωνα με την απόφαση του ΄99, δεν θα έπρεπε να είναι εκεί, παρά μόνο κατά τη διάρκεια των 12 θρησκευτικών τελετών το χρόνο) και σταθήκαμε κάτω από το ψηφιδωτό, ψάχνοντας για πινακίδα με πληροφορίες για την προέλευσή του και θαυμάζοντας το βλέμμα του ενός προσώπου που διασώθηκε.

Εικόνα: Κύα Τζήμου

πηγή:http://parallaximag.gr/parallax-view/machi-tis-rotontas

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Γενική Απεργία, πεμ. 4.2.2016

Γενική Απεργία, πεμ. 4.2.2016

Γενική Απεργία, πεμ. 4.2.2016
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ 
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το 2016 θα είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονιά για τους εργαζόμενους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα, καθώς συνεχίζεται και από την συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α –ΑΝ.ΕΛ. η εφαρμογή των βάρβαρων, μνημονιακών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών της λιτότητας, της ανεργίας, της εσωτερικής υποτίμησης και της περικοπής κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Παράλληλα συνεχίζεται το καθεστώς της επιτροπείας της χώρα μας από τους δανειστές και έτσι, μετά τη ψήφιση του 3ου μνημονίου, κανένα νομοσχέδιο δεν μπορεί να προωθηθεί και να ψηφιστεί στη βουλή χωρίς την έγκριση των δανειστών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ!
Το κυβερνητικό σχέδιο για το ασφαλιστικό αποτελεί ένα βαθιά αντιλαϊκό νομοσχέδιο που κατεδαφίζει τον όποιο κοινωνικό χαρακτήρα έχει απομείνει στο ασφαλιστικό σύστημα, μετατρέπει την ασφάλιση σε ατομική υποχρέωση, προωθεί νέα λεηλασία των συντάξεων με θύματα όλους τους συνταξιούχους και ιδιαίτερα όσους θα βγουν στη σύνταξη από την ψήφιση του νόμου και μετά.
Τα μέτρα που περιλαμβάνει είναι η αφετηρία της «διαπραγμάτευσης» με το κουαρτέτο. Αν είναι αυτή η «αφετηρία» της συγκυβέρνησης καταλαβαίνουμε πόσο χειρότερη θα είναι η κατάληξη. Το κουαρτέτο των δανειστών στις «διαπραγματεύσεις» θα αξιοποιήσει αυτές τις προτάσεις ως πρώτο βήμα, για να διασφαλίσει αυτό που έχει ψηφιστεί στο 3ο μνημόνιο, δηλαδή τη μετατροπή όλων των συντάξεων (νυν καταβαλλομένων και μελλοντικών) σε επιδόματα φτώχειας και εξαθλίωσης.
Πρόκειται για βίαιη μνημονιακή, νεοφιλελεύθερη «μεταρρύθμιση» που συνεχίζει επάξια την πολιτική της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στόχος της συγκυβέρνησης είναι να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της από το τρίτο μνημόνιο για μείωση των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 1,8 δις ευρώ για το 2016 και τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να τα δώσει στους δανειστές για την αποπληρωμή του επαχθούς, παράνομου και άδικου δημοσίου χρέους της χώρας.
Ο Νόμος που σχεδιάζει να ψηφίσει η συγκυβέρνηση, έρχεται να προστεθεί στους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους (Σιούφα, Πετραλιά, Λοβέρδου-Κουτρουμάνη κ.λπ.), στην αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 χρόνια ή στα 62 με 40 χρόνια εργασίας, στην αύξηση των εισφορών για την περίθαλψη στους ήδη συνταξιούχους καθώς και στις περικοπές των δαπανών για συντάξεις. Πρόκειται για μια συνολική αντεργατική – αντιασφαλιστική αναδιάρθρωση, όχι απλά για κάποια νέα μέτρα που προστίθενται στα προηγούμενα, που διαλύει ότι έμεινε όρθιο από το Δημόσιο αλληλέγγυο ασφαλιστικό σύστημα, μετατρέποντάς το σε ανταποδοτικό με κατεύθυνση να γίνει πλήρως κεφαλοποιητικό.
Για όλες τις κατηγορίες ασφαλισμένων και συνταξιούχων, σημερινών και μελλοντικών, θεσπίζονται ενιαίοι κανόνες, προσαρμοσμένοι στους δημοσιονομικούς στόχους της συγκυβέρνησης, γεγονός που σημαίνει νέες μειώσεις σε παροχές και συντάξεις για όλους, δηλαδή ενοποίηση και εξίσωση στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Μετά από τις μεγάλες μειώσεις των συντάξεων που έγιναν από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ και Ν.Δ. και τις επιπλέον που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. το καλοκαίρι, σχεδιάζουν τώρα νέες δραστικές μειώσεις σε όλους τους συνταξιούχους, βάζοντας ταφόπλακα στο Δημόσιο, καθολικό και αναδιανεμητικό χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Οι ασφαλισμένοι θα αναγκάζονται, και εφόσον αντέχουν οικονομικά, να καταφύγουν στην ιδιωτική ασφάλιση για να έχουν στοιχειώδεις παροχές υγείας ή στοιχειώδεις συνθήκες επιβίωσης στα γεράματα. Ενισχύονται με αυτόν τον τρόπο το κεφάλαιο και οι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι των ασφαλιστικών πολυεθνικών. Η ασφάλιση από συλλογικό δικαίωμα και εργατική κατάκτηση, μετατρέπεται σε ατομική υποχρέωση.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο για τον κόσμο της εργασίας και για τον λαό συνολικότερα και για αυτό πρέπει με τους καλύτερους και μαζικότερους όρους να δώσουμε τη μάχη για την υπεράσπιση του Δημόσιου και Κοινωνικού χαρακτήρα της Ασφάλισης.
Το αντιδραστικό νομοσχέδιο μπορεί και πρέπει να μπλοκαριστεί και να μην ψηφιστεί με την δύναμη ενός πανεργατικού – παλλαϊκού ξεσηκωμού. Με άμεση κλιμάκωση των πολύμορφων κινητοποιήσεων με συλλαλητήρια, καταλήψεις, αποκλεισμούς δρόμων με τη Γενική Απεργία στις 4 Φεβρουαρίου 2016 και την παραπέρα κλιμάκωση, με στόχο να μην τολμήσει η συγκυβέρνηση να το καταθέσει. Μπορούμε μέσα από τον ευρύτερο λαϊκό ξεσηκωμό να ακυρώσουμε τα σχέδια πλήρους διάλυσης της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Μπορούμε να τους σταματήσουμε!
Όλοι και Όλες
στη Γενική Απεργία, την Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016
και στο Απεργιακό Συλλαλητήριο στην Αθήνα Πλατεία Κλαυθμώνος 11:00 π.μ.
Όλοι και Όλες στα Συλλαλητήρια
που θα διοργανωθούν σε κάθε πόλη της χώρας
Η διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης δεν θα περάσει!
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΡΗΞΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Ανοικτή Επιστολή Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. γιά Επίδαυρο

Ανοικτή Επιστολή γιά Επίδαυρο - 29-01-2016



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Π.Ο.Ε. - ΥΠ.ΠΟ.
ΔΙΟΣΚΟΥΡΩΝ 1Β – 105 55 ΠΛΑΚΑ
ΤΗΛ.: 210 3220992 – FAX: 210 3236294
Αθήνα, 29/01/2016




ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Θέμα: «Ερωτήματα της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. και του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργατοτεχνιτών για τα γεγονότα στον Αρχαιολογικό Χώρο της Επιδαύρου.»
Η Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργατοτεχνιτών στο Υπουργείο Πολιτισμού ενημερωθήκαμε από μέλη μας, που εργάζονται στον Αρχαιολογικό Χώρο της Επιδαύρου, για ένα «περίεργο» γεγονός που συμβαίνει στο χώρο εργασίας τους.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα όσα μας κατήγγειλαν οι συνάδελφοι από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2015, εξωτερικό συνεργείο εμφανίστηκε για τη λάξευση και τοποθέτηση νέων λιθόπλινθων (πορόλιθος) στη Στοά του Αρχαίου Σταδίου.
Την εποχή που συνέβη το γεγονός το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων του ΥΠ.ΠΟ.Α. που αποτελούν το συνεργείο του Σταδίου, έλλειπε σε κανονική άδεια. Το εξωτερικό συνεργείο αποτελείτο από τρία έως τέσσερα άτομα, και εργαζόταν πέραν του κανονικού ωραρίου, όπως απογεύματα αλλά και αργίες.
Ως λόγος για την είσοδο ιδιωτικού συνεργείου στον Αρχαιολογικό Χώρο χρησιμοποιήθηκε το γεγονός ότι έπρεπε κάποιες εργασίες αποκατάστασης να τελειώσουν έγκαιρα ώστε να προλάβουν το πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως οι εργασίες του συγκεκριμένου εξωτερικού συνεργείου συνεχίζονται μέχρι σήμερα και δεν έχουν τελειώσει. Μάλιστα, εργάζονται σε κάποιες νέες πέτρες εκτός του Αρχαιολογικού Χώρου για να λαξευτούν και να επιστρέψουν για τοποθέτηση.
Δημιουργούνται έτσι απορίες για τον πραγματικό λόγο που χρησιμοποιείται ιδιωτικό συνεργείο σε Αρχαιολογικό Χώρο και μάλιστα σε έργο που εκτελούνταν ήδη από μόνιμους υπάλληλους του ΥΠ.ΠΟ.Α., οι οποίοι αποτελούν το τακτικό συνεργείο του Χώρου και ουδέποτε τους είχε ζητηθεί «επίσπευση των εργασιών» για λόγους… ΕΣΠΑ.
Απευθύνουμε, λοιπόν, τα ακόλουθα ερωτήματα:
Υπάρχει λόγος ειδικά στην εποχή που ζούμε, ενώ υπάρχει εξειδικευμένο μόνιμο προσωπικό, να δίνονται χρήματα σε ιδιώτες εργολάβους για να κάνουν την ίδια δουλειά;
Έχουν απάντηση στο ερώτημα αυτό οι υπεύθυνοι του έργου και αν ναι ποια είναι αυτή;
Ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Μπαλτάς, συμφωνεί στο να μπαίνουν ιδιώτες στα Αρχαιολογικά έργα και να εκτελούν εργασία για την οποία υπάρχει μόνιμο προσωπικό να την εκτελέσει;
Η Γενική Γραμματέας του ΥΠ.ΠΟ.Α. κα Βλαζάκη, γνωρίζει το θέμα και αν ναι ποια είναι η άποψή της;
Ως Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ. και ως Πανελλήνιος Σύλλογος Εργατοτεχνιτών στο Υπουργείο Πολιτισμού αναμένουμε απαντήσεις στα ερωτήματα που παραθέσαμε. Έχει φτάσει η στιγμή που απαιτείται άπαντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πάρουν θέση.
Η Ε.Ε. της Π.Ο.Ε.-ΥΠ.ΠΟ.

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Πως οι δημόσιοι υπάλληλοι θα παραμείνουν πέντε επιπλέον έτη στην υπηρεσία τους -ρύθμιση επιστροφής συνταξιούχων του 2015

Πως οι δημόσιοι υπάλληλοι θα παραμείνουν πέντε επιπλέον έτη στην υπηρεσία τους – Προθεσμίες & προϋποθέσεις (έγγραφο)

Προθεσμία 15 ημερών από την ψήφιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για την αξιολόγηση πρόκειται να δίνει ρύθμιση που θα περιλαμβάνεται σε αυτό για δημοσίους υπαλλήλους που συνταξιοδοτήθηκαν αλλά επιθυμούν να επιστρέψουν στην υπηρεσία τους. Σύμφωνα με την ρύθμιση που δημοσιεύει η aftodioikisi.gr, και θα περιληφθεί στο ν/σ ως άρθρο 36, όσοι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι συνταξιοδοτήθηκαν εντός του 2015 με τη συμπλήρωση 35ετίας στα 60 έτη, θα έχουν το δικαίωμα να επανέλθουν στην υπηρεσία τους για επιπλέον πέντε έτη.
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον υπαλληλικό κώδικα με τη συμπλήρωση 35 ετών και του 60ουέτους ηλικίας ο υπάλληλος απολύεται αυτοδικαίως.
Με τη συγκεκριμένη ρύθμιση εκτός από τους ήδη συνταξιούχους δίνεται η δυνατότητα στους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους έξι μήνες πριν συγκεντρώσουν τις παραπάνω προϋποθέσεις (35 έτη υπηρεσίας και 60ο έτος ηλικίας) να υποβάλουν αίτηση προκειμένου να παραμείνουν παραπάνω πέντε έτη στην υπηρεσία τους.
ns_axiologisi_syntaxiouxoi_aftodioikisi.jpg










Έκθεση ζωγραφικής από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης – Από τις 3/2 έως τις 6/3

Έκθεση ζωγραφικής από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης – Από τις 3/2 έως τις 6/3

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης εγκαινιάζει μία σειρά εκθέσεων με στόχο τη στήριξη της καλλιτεχνικής έκφρασης, παρέχοντας χώρο έκφρασης και έκθεσης σε νέους και παλιούς καλλιτέχνες του νομού Κοζάνης και υπό τον γενικό τίτλο: 
« Η καλλιτεχνική έκφραση στο νομό Κοζάνης».

Στο πλαίσιο αυτό, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης σας προσκαλεί στην έκθεση έργων ζωγραφικής του Αθανάσιου Αργυριάδη και ξυλόγλυπτων έργων του Κώστα Αναστασίου. Η έκθεση με τίτλο «Διάλογοι σε χρώμα και ξύλο»  θα εγκαινιαστεί την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 18.00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Αρχαιολογικού Μουσείου Αιανής και θα διαρκέσει έως 6 Μαρτίου 2016.


ΑΦΙΣΑ

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Πολίτες καταγγέλλουν την αλλοίωση της Ροτόντας

Πολίτες καταγγέλλουν την αλλοίωση της Ροτόντας

Αναρτήθηκε από  Πολίτες καταγγέλλουν την αλλοίωση της Ροτόντας

Το ιστορικό μνημείο της Θεσσαλονίκης υπόκειται σε αλλαγές, οι οποίες προκαλούν ποικίλες αντιδράσεις τόσο στους πολίτες όσο και σε φορείς της συμπρωτεύουσας.
Στην ανακαινισμένη προσφάτως Ροτόντα έχουν ήδη τοποθετηθεί σύγχρονα στοιχεία, όπως Αγία Τράπεζα που καλύπτεται με βελούδο όταν δεν γίνεται λειτουργία, καθώς επίσης ένας Εσταυρωμένος και καντηλέρια, σύμφωνα με μέλη φορέων της Θεσσαλονίκης που αντιδρούν στη μετατροπή τού ιστορικού αυτού μνημείου σε εκκλησία.

Οι πολίτες της συμπρωτεύουσας κατήγγειλαν ουσιαστικά στη χθεσινή συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου την αλλοίωση του μνημείου, το οποίο συντηρήθηκε ύστερα από πολύχρονες προσπάθειες και τεράστιο κόστος.

Ζήτησαν και παρέστησαν στο ΚΑΣ προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην τοποθέτηση Σταυρού στον τρούλο της Ροτόντας. Αλλά η πρόεδρος του Συμβουλίου κατάφερε να αποφύγει οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από αυτό το ζήτημα, το οποίο έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις μετά την εμμονή του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου να αναρτηθεί Σταυρός, και την επαμφοτερίζουσα στάση του υπουργού Πολιτισμού Αρ. Μπαλτά να μην μπει Σταυρός, "εκτός κι αν απαιτείται από μελλοντική αντικεραυνική μελέτη".

Έτσι, το Συμβούλιο περιορίστηκε να γνωμοδοτήσει υπέρ της παραχώρησης του μνημείου για μία εκδήλωση κοσμικού χαρακτήρα το μήνα, εφόσον θα δίνεται και για μία Λειτουργία. Η εκδήλωση, που μπορεί να είναι μία διάλεξη, μία συναυλία κλασικής μουσικής, τζαζ ή μπελκάντο, όπως και μια βραδιά ποίησης, θα έχει την άδεια να πραγματοποιηθεί στο εσωτερικό της Ροτόντας το χειμώνα ή στον αύλειο χώρο το καλοκαίρι. 

Πάντως πρέπει να επισημάνουμε πως το 1999 η Αρχαιολογική Υπηρεσία έδινε μάχες στο ΚΑΣ για να μη δοθεί η Ροτόντα για Λειτουργία, ενώ τώρα εγκρίνει μία εκδήλωση κοσμικού χαρακτήρα. Από τότε μέχρι τώρα δεν υπήρχαν εντός του μνημείου παρά μόνο κινητά στοιχεία, τα οποία μεταφέρονταν από το κέντρο στο πλάι ύστερα από κάθε Λειτουργία, ενώ τώρα η Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης όχι μόνο επέτρεψε να τοποθετηθεί Αγία Τράπεζα, αλλά έχει εγκρίνει πιστώσεις για προμήθεια στασιδιών και επισκοπικού θρόνου, όπως έχει δημοσιευθεί στη «Διαύγεια».

Αν «η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» θέλει να παραχωρήσει το μνημείο για αποκλειστική χρήση στην Εκκλησία, ας το πει ευθέως. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε πως πρόκειται για ένα ρωμαϊκό μνημείο που ανηγέρθη για να γίνει μαυσωλείο του Γαλέριου. Νέες θεωρίες ανάγουν την οικοδόμησή του στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Υποστηρίζουν ότι κτίστηκε την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Αν δεν επιχειρείται και αλλοίωση της ιστορίας του για να καμφθούν οι αντιδράσεις, ας γίνει μια σοβαρή μελέτη και ας δοθεί προς κρίση στους ειδικούς ερευνητές. Γιατί μόνο τότε θα πειστούν οι πάντες.

«Πράσινο φως» από το ΚΑΣ για πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Ροτόντα Θεσσαλονίκης

«Πράσινο φως» από το ΚΑΣ για πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Ροτόντα Θεσσαλονίκης

Με μια σημαντική γνωμοδότηση, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε χτες το «πράσινο φως» για την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων κοσμικού χαρακτήρα στη Ροτόντα Θεσσαλονίκης.

rotonda-thess.jpg

Όπως δήλωσε η γενική γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, «μέχρι σήμερα η Ροτόντα, εκτός το ότι είναι επισκέψιμο μνημείο, είχε ως μόνες χρήσεις τη διεξαγωγή λειτουργίας 12 μέρες τον χρόνο, όμως λόγω του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της, στον οποίο η Αρχαιολογική Υπηρεσία θέλει να δώσει μεγαλύτερη έμφαση, αλλά και επειδή υπάρχουν αιτήματα φορέων της πόλης, έρχεται μια πρόταση από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων για διεύρυνση των χρήσεων».
Συγκεκριμένα, τα μέλη είπαν «ναι» στις προτάσεις της Εφορείας Αρχαιοτήτων της Πόλης Θεσσαλονίκης, που μετά την εισήγηση της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, ορίστηκαν ως εξής:
- Μουσικές εκδηλώσεις σοβαρής μουσικής, κοσμικής και θρησκευτικής, κλασικής, αλλά και νεότερης καταξιωμένων Ελλήνων και ξένων συνθετών από μεγάλα και μικρά σύνολα, ορχήστρα ή σολίστ. Επίσης, εκδηλώσεις κλασικού λυρικού τραγουδιού, μπελκάντο, χορωδιακών συνόλων ή μεγάλων έργων, όπως ορατόρια, ρέκβιεμ κ.ά., θρησκευτικής μουσικής, όπως βυζαντινής, δυτικοευρωπαϊκής, ανατολικοευρωπαϊκής, spiritual κ.ά., καθώς και μπαρόκ, ακόμα και αρχαίας ελληνικής μουσικής.
- Εκδηλώσεις λόγου ή απαγγελίας κλασικών έργων. Στις πρώτες συμπεριλαμβάνονται διαλέξεις, καθώς και ημερίδες που θα έχουν σχέση με τον χώρο της Ροτόντας. Εξάλλου, όπως ειπώθηκε στο Συμβούλιο, το μνημείο είναι ακόμα ανεξερεύνητο σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που θα επέτρεπε τη διεξαγωγή επιστημονικών ημερίδων για το θέμα σε τακτά διαστήματα.
- Τέλος, εκθέσεις υψηλής αισθητικής συναφούς θεματολογίας με τον χώρο, κυρίως με πρωτότυπες θεματικές και με λιτή μουσειογραφική παρουσίαση.
https://left.gr

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Ο δρόμος προς την κόλαση

  Κώστας  Βεργόπουλος 

 Ο δρόμος προς την κόλαση



Ο δρόμος προς την κόλαση
Πρωθύστερο και ανώφελα εμπροσθοβαρές το 3ο μνημονιακό πρόγραμμα, όμως όχι λιγότερο το σχήμα που ενστερνίζεται η ελληνική κυβέρνηση. Τόσο η πλευρά των δανειστών όσο και αυτή της οφειλέτριας χώρας αντιστρέφουν τις προτεραιότητες προτάσσοντας ο,τι θα έπρεπε να έπεται, ενώ μεταθέτουν στο μέλλον ο,τι προηγείται. Οι συνέπειες κηρύσσονται αίτιες, ενώ οι πραγματικές αίτιες για τη σημερινή κατολίσθηση υποβαθμίζονται σε απλές συνέπειες. Οι χρόνιες παθογένειες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας δεν εμπόδισαν κατά το παρελθόν την πραγματοποίηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, που επέτρεπαν την αυτοσυντήρηση και διαιώνισή τους. Όμως, αυτές έλαβαν ακόμη μεγαλύτερες, τερατώδεις και μη-διαχειρίσιμες διαστάσεις από τη στιγμή που η οικονομία της χώρας εκ των άνω εξωθήθηκε και καθηλώθηκε σε αρνητικούς ρυθμούς. Μέτα το 2010, η θεραπευτική αγωγή αποδείχθηκε όχι μόνον αλυσιτελής, άλλα και απελπιστικά δεινότερη της αρχικής ασθένειας.
Τυπικό παράδειγμα το ασφαλιστικό. Εκ μέρους της ΕΕ, ο Επίτροπος Μοσκοβισί διατυπώνει ιεράρχηση στόχων με την οποία η κυβέρνηση δεν χάνει ευκαιρία να ευθυγραμμίζεται: για την αναγκαία επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη, πρώτα η επίλυση του συνταξιοδοτικού, έπειτα η αξιολόγηση και μόνο στο τέλος η ρύθμιση του χρέους. Ωστόσο, παρασιωπάται έτσι ότι το ασφαλιστικό δεν είναι αιτία, αλλά συνέπεια της διεθνούς, ευρωπαϊκής και ελληνικής κρίσης και του υφεσιακού δρόμου που επιλέγεται για την αντιμετώπισή της. Όταν η συνταξιοδοτική δαπάνη και οι συντάξεις θα έχουν συρρικνωθεί και τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα έχουν «εξυγιανθεί» επί χάρτου, τότε η οικονομία, αντί να επιστρέφει στην ανάπτυξη, θα έχει οριστικά εγκατασταθεί στην κόλαση της ύφεσης χωρίς δυνατότητα επιστροφής ούτε μετάνοιας. Μοιραία και αναπόφευκτα, κάθε προσαρμογή που επιχειρείται σε συνθήκες ύφεσης αφαιρεί κίνητρα για την αναγκαία ανάκαμψη. Και όσες μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού έχουν επιτύχει στον κόσμο, όπως στον Καναδά, Σουηδία, Δανία, Νορβηγία, οφείλουν την επιτυχία τους στο ότι πραγματοποιήθηκαν όχι αιφνιδιαστικά και εξ υφαρπαγής, αλλά σταδιακά, σε βάθος χρόνου και οπωσδήποτε με τη μέριμνα αποφυγής αρνητικών επιπτώσεων στο ρυθμό ανάπτυξης της συνολικής οικονομίας.
Στην ελληνική περίπτωση όχι μόνον αγνοούνται όλες αυτές οι αναγκαίες προφυλάξεις, αλλά και απολύτως αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα η προσαρμογή του ασφαλιστικού τίθεται ως δήθεν προϋπόθεση για την ανάκαμψη, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει ακριβώς το αντίθετο: η εξυγίανση του ασφαλιστικού δεν είναι προϋπόθεση για την ανάκαμψη, αλλά η ανάκαμψη συνιστά προϋπόθεση για την εξυγίανση του ασφαλιστικού. Ούτε βέβαια ισχύει η μίζερη «θεωρία» ότι δήθεν οι σημερινές γενιές μεταθέτουν στις επόμενες το κόστος των συνταξιοδοτικών απολαβών τους. Στο μεταπολεμικό σύστημα της κατανομής του ασφαλιστικού κόστους μεταξύ των γενιών, που ίσχυσε σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη, είναι αυτονόητο ότι κάθε γενιά μεταθέτει το κόστος στην επόμενη, αλλά και αυτή με την σειρά της στην μεθεπόμενη και ούτω καθεξής χωρίς τέλος. Αυτό το σύστημα αποβαίνει ακάλυπτο μόνον εάν προεξοφλείται ως δεδομένο το οριστικό τέλος της ανάπτυξης και εκ προοιμίου μάταιη κάθε προσπάθεια αναθέρμανσης της. Ο Κέινς δεν απέρριπτε την ισοσκέλιση των βασικών λογαριασμών, μόνον που την μετέθετε από την έναρξη της περιόδου στη λήξη της, προεξοφλώντας την αύξηση του εισοδήματος που θα έχει στο μεταξύ παραχθεί.
Η διευθέτηση του ασφαλιστικού που προωθεί σήμερα η κυβέρνηση προς ικανοποίηση των δανειστών, μειώνει τη συμμετοχή του κράτους στην ασφαλιστική δαπάνη, αυξάνει σε αντιστάθμιση τις εισφορές, όμως τελικά οι συντάξεις περικόπτονται και η εθνική δαπάνη για συντάξεις μειώνεται. Από τη στιγμή που οι συντάξεις τροφοδοτούν σήμερα στη χώρα μας 50% της εσωτερικής ζήτησης, κάθε περαιτέρω περικοπή τους θα σημαίνει ότι, πέραν του κοινωνικού και ανθρωπιστικού προβλήματος, μειώνεται επίσης η συνολική εθνική δαπάνη, δηλαδή το συνολικό εισόδημα που δαπανάται στην εσωτερική αγορά και στην ελληνική οικονομία. Οι ασφαλιστικοί λογαριασμοί εξυγιαίνονται εις βάρος του επιπέδου λειτουργίας της οικονομίας.

Πως είναι δυνατόν, υπ’ αυτές τις συνθήκες, να αναμένεται σταθεροποίηση της οικονομίας και όχι περαιτέρω κατολίσθηση της σε σαφώς κατώτερα επίπεδα;

 

Παράλληλα, είναι γνωστό ότι η σημερινή οξύτητα του ασφαλιστικού δεν ανατρέχει τόσο στο απώτερο «αμαρτωλό» παρελθόν, όσο κυρίως σε ό,τι έχει μεσολαβήσει κατά την τελευταία 6ετία. Με τις «εξυγιαντικές» επιλογές από το 2010, ενθαρρύνθηκε εκ των άνω η συνταξιοδότηση εις βάρος της απασχόλησης, με συνέπεια ο αριθμός των αποχωρούντων να εκτιναχθεί από 50.000 άτομα ετησίως σε 120.000. Παράλληλα, με τις επιλογές της λιτότητος ο αριθμός των απασχολούμενων μειώθηκε δραστικά κατά 25%, με συνέπεια τη μείωση εισφορών στα ταμεία. Η χαριστική βολή στο ασφαλιστικό εξασφαλίσθηκε με το PSI το 2012, όταν το κράτος διέγραψε 17 δισ. αποθεματικών των ταμείων που είχαν τοποθετηθεί σε τίτλους του δημοσίου.
Η ελάφρυνση του δημοσίου χρέους πραγματοποιήθηκε εις βάρος των συνταξιούχων και των ταμείων τους. Από το απώτερο παρελθόν, τη δεκαετία του 1950, το κράτος υποχρέωνε τα ταμεία να τοποθετούν τα αποθεματικά τους χωρίς ανταπόδοση στην Τράπεζα Ελλάδος. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ποιος διασώζει ποιον; Το κράτος τα ταμεία ή μήπως τα ταμεία το κράτος; Όποια και αν είναι η απάντηση, όταν η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη περικόπτεται, τότε οι συνέπειες δεν πλήττουν μόνον τους συνταξιούχους, αλλά ολόκληρη την εθνική οικονομία. Εάν σήμερα το κράτος επέστρεφε απλώς στα ταμεία την απώλεια που το ίδιο προκάλεσε το 2012 με τη μονομερή διαγραφή αποθεματικών 17 δισ., το ασφαλιστικό θα καλυπτόταν για αρκετές δεκαετίες.
Σε κάθε περίπτωση δεν προηγείται το ασφαλιστικό της ανάπτυξης, αλλά αντίθετα η ανάπτυξη του ασφαλιστικού. Παρόμοια αντιστροφή προτεραιοτήτων γίνεται με το δημόσιο χρέος. Ενώ από πολλές πλευρές αναγνωρίζεται ότι το βάρος του χρέους επισκιάζει κάθε ορατότητα για το άμεσο μέλλον της ελληνικής οικονομίας, εν τούτοις οι δανειστές επιβάλλουν και η κυβέρνηση αποδέχεται ότι προηγείται η σταθεροποίηση της οικονομίας και έπεται η ρύθμιση του χρέους. Όμως, κατά πόσο μπορεί να σταθεροποιηθεί η οικονομία ενόσω επικρεμάται η δαμόκλειος σπάθη του χρέους; Η ρύθμιση του δεν έπεται της σταθεροποίησης, αλλά αντίθετα προηγείται αυτής και μάλιστα αποτελεί πλέον στοιχειώδη και απαράκαμπτη προϋπόθεσή της.
Εν τούτοις, η σημερινή κυβέρνηση προσχωρεί και ενστερνίζεται την προσέγγιση των προκατόχων της, αποδεχόμενη ότι με την εξονυχιστική τήρηση των μνημονιακών δεσμεύσεων θα αποσπάσει θετική αξιολόγηση, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την σταθεροποίηση, ανάκαμψη και τελική ρύθμιση του χρέους. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το μημονιακό πρόγραμμα δεν οδηγεί σε ανάκαμψη ούτε σταθεροποίηση, αλλά σε διαιώνιση και εμβάθυνση της ύφεσης, με συνέπεια τη μη – διαχειρισιμότητα όλων των επιμέρους προβλημάτων, όπως το ασφαλιστικό και τα άλλα. Αυτό η σημερινή κυβέρνηση το εγνώριζε καλά όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση, όμως σήμερα εμφανίζεται να το αγνοεί.
Ακόμη και τον περασμένο Σεπτέμβριο, αυτό που της εξασφάλισε την εκλογική νίκη δεν ήταν φυσικά η επαγγελία εφαρμογής των μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά η υπόσχεση για επεξεργασία «παράλληλου προγράμματος»που θα αντιστάθμιζε τις υφεσιακές συνέπειές τους. Ωστόσο, μέχρι σήμερα όχι μόνον το παράλληλο πρόγραμμα απουσιάζει και μόνον το μνημονιακό τηρείται, αλλά και η κυβέρνηση εμφανίζεται να αισιοδοξεί με την πεποίθηση ότι με την απλή, υποδειγματική και χωρίς αντιστάθμιση τήρηση του ανοίγει ο δρόμος για την επιστροφή σε κάποια υποθετική «κανονικότητα».
Από το ελβετικό Νταβός, ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει ότι το 2016 η Ελλάδα θα καταπλήξει την παγκόσμια κοινότητα, ότι οι ξένοι επενδυτές θα προσέλθουν αφού η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο, ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, όπως και η απορρόφηση των διαρθρωτικών ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ωστόσο, το ζήτημα είναι ότι αφού η ανακεφαλαιοποίηση πραγματοποιήθηκε εις βάρος της οικονομίας, σήμερα οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν επιχειρήσεις που διατηρούνται στα όρια της χρεωκοπίας.
Ομοίως, μπορεί να πραγματοποιείται με επιτυχία η απορρόφηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ, όμως από την πλευρά του το κράτος, περικόπτοντας εισοδήματα και δαπάνες, είτε δημόσιες είτε ιδιωτικές, με αυξήσεις φόρων και εισφορών, καταλήγει να αντισταθμίζει αρνητικά και να εξουδετερώνει κάθε ευεργετική επίπτωση στο επίπεδο λειτουργίας της οικονομίας. Ενόσω η οικονομία παραμένει συρρικνούμενη, αυτό μπορεί να εκτιμάται από τους δανειστές, αλλά δεν πείθει ούτε προσελκύει τους υποψήφιους επενδυτές και μάλιστα τους απωθεί ακόμη περισσότερο. Οι επενδύσεις προσελκύονται από αναπτυσσόμενες οικονομίες, ενώ απωθούνται από συρρικνούμενες. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, εάν το 2016 η Ελλάδα κατορθώσει την επαναφορά στην ανάπτυξη, αυτό θα προξενούσε πράγματι παγκόσμια κατάπληξη, αφού θα συνιστούσε κατόρθωμα από τα άγραφα και οπωσδήποτε παγκόσμια πρωτοτυπία.
Η κοινωνία μπορεί να κατανοεί ότι στάθηκε αδύνατον να ξεφύγει η χώρα από τις αξιώσεις των δανειστών της, όμως δεν ανέχεται τον εμπαιγμό ότι δήθεν με αυτή την καταναγκαστική πορεία και χωρίς αντιστάθμισμα ούτε συγκεκριμένο σχέδιο για κάτι το διαφορετικό θα μπορέσει ποτέ η χώρα να φθάσει οπουδήποτε αλλού εκτός από την εξασφάλισή του μαρασμού της. Το συναίσθημα ότι οι σημερινές πρόσθετες θυσίες στις οποίες η κυβέρνηση καλεί τους πολίτες δεν οδηγούν πουθενά και κατ’ ουδένα τρόπο σε καμιά επάνοδο στην κανονικότητα αποξενώνει και πάλι την εξουσία από τα κοινωνικά ερείσματα που μέχρι πρόσφατα την εστήριζαν.

Εάν σήμερα επανέρχεται η κοινωνική κατάθλιψη, δεν είναι επειδή εγκαταλείφθηκαν οι ρητορείες της «μεγάλης ανατροπής», αλλά κυρίως επειδή οι πολίτες που δεν έλαβαν μέρος σε κανένα «πάρτι» βλέπουν να τους αμφισβητείται το δικαίωμα στη ζωή από αυτούς που συνεχίζουν την «διασκέδαση».

Κι όμως, αυτή η εξέλιξη δεν ήταν καθόλου μοιραία ούτε προδιαγεγραμμένη, θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, αλλά και σήμερα ακόμη δεν είναι αργά για να αποτραπεί. Για την αποξένωση από την κοινωνία δεν χρειάζονται κατ’ ανάγκην κακές προθέσεις, αρκούν και οι καλές και ίσως οι δεύτερες είναι αποτελεσματικότερες από τις πρώτες. Σε κάθε περίπτωση, το κρίσιμο σημείο δεν είναι οι προθέσεις, αλλά η συνεχής διαβούλευση με την κοινωνία και η καθοριστική συμμετοχή της στη λήψη των αποφάσεων που την αφορούν. Ενόσω αυτή η πλευρά παραμελείται και υποβαθμίζεται, κανένα πρόγραμμα δεν θα αποδίδει και ακόμη χειρότερα καμιά παντελής έλλειψη προγράμματος δεν θα κατανοείται ούτε θα συγχωρείται.

Update - Ροτόντα Θεσσαλονίκης: Η μητρόπολη κραδαίνει τη ρομφαία.


Update - Ροτόντα Θεσσαλονίκης: Η μητρόπολη κραδαίνει τη ρομφαία.


Από την Αγγελική Κώττη //

Εδώ και είκοσι χρόνια, όπως λέει ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, το υπουργείο Πολιτισμού έχει αποδεχθεί και εγγράφως πως για να γίνει μια εκδήλωση στη Ροτόντα πρέπει να υπάρχει η άδεια των παπάδων. Αν υπάρχει η σχετική συμφωνία, δεν έχει δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας. Οπως άλλωστε δεν είχε δει το ίδιο φως και εκείνη η υπουργική απόφαση (Βενιζέλου, να μη ξεχνιόμαστε) που το 1999 επέτρεπε μία θρησκευτική λειτουργία στο μνημείο ανά μήνα.

Ο Ανθιμος, που βεβαίως πήρε θάρρος αφού το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο πρόσφατα όχι μόνο δεν άλλαξε την απόφαση και δεν έκοψε τις λειτουργίες αλλά γνωμοδότησε και υπέρ της εγκατάστασης σταυρού στην κορυφή του- ρωμαϊκού- μνημείου, προκλητικά ανήγγειλε μέχρι και δημοψήφισμα! (και δυστυχώς ξέρουμε όλοι τι κάνει η κυβέρνηση ακόμα και αν το αποτέλεσμα είναι υπέρ του ΟΧΙ). Στο άλλο άκρο ο υπουργός, είπε ότι προσωπικά δεν έχει αντίρρηση αν λειτουργηθεί το μνημείο και ως τζαμί. (Αλλά κατά τα άλλα, τόνιζε και ξανατόνιζε πως δεν έχει θρησκευτικό χαρακτήρα.). Μόνο οι λάτρεις του δωδεκάθεου λείπουν από εκεί μέσα!

Ο Ανθιμος καρφώνει τον δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη λέγοντας πως του υποσχέθηκε ότι ο σταυρός θα μπει οπωσδήποτε. Η Μητρόπολη, καραδοκεί να αρπάξει ό,τι μπορεί και δεν κάνει βήμα πίσω. Επειδή όπως λένε υπήρχε παλαιότερα σταυρός, που καταστράφηκε από κεραυνό, θέλει να μπει και τώρα. Θυμίζουμε ωστόσο ότι παλαιότερα υπήρχε και ημισέληνος. Οπότε; Κι επίσης θυμίζουμε ότι ο κ. Μπουτάρης ήταν εκ των πρωτοστατών του κοσμικού χαρακτήρα του μνημείου.Οπότε; (δις).

Το πρόβλημα με τη Ροτόντα είναι πολύ πιο σοβαρό από έναν σταυρό και το περιγράφουν εκατοντάδες πολίτες (653 για την ακρίβεια) που υπογράφουν ανοιχτή επιστολή προς τον κ. Μπαλτά. Υπενθυμίζουν πως η Ροτόντα είναι διαχρονικό σύμβολο «τριών αυτοκρατοριών μέσα στις οποίες έλαμψε η Θεσσαλονίκη, έμβλημα διαπολισμικότητας από το 1917 μέχρι σήμερα» αποτελεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. «Κάτι που μεγεθύνει την ευθύνη για την προστασία του.»

Οι πολίτες λένε στον Μπαλτά ότι η απόφαση που υπέγραψε πρόσφατα, «εγκρίνει σειρά παρεμβάσεων οι οποίες εκτελούνται από τις 23/12/15 στο εσωτερικό και εξωτερικό του μνημείου αλλοιώνοντας τα κατοχυρωμένα χαρακτηριστικά της χρήσης του. Η τροποποίηση της εσωτερικής και εξωτερικής όψης του μνημείου με προσθήκη συμβόλων και νεότευκτων αντικειμένων που προορίζονται για λατρευτική χρήση, συνιστά αλλοίωση της αυθεντικής υλικής υπόστασης και συνακόλουθα της ιστορικής μνήμης που το μνημείο- όπως σώζεται- διατηρεί.» (Σε απλά λόγια, όχι σταυρούς, όχι σταθερή Αγία Τράπεζα, όχι στασίδια, όχι πολυελαίους και βελούδα- όμως τα περισσότερα έχουν παραγγελθεί).

«Η απόφασή σας εξαρτά το ενδεχόμενο τοποθέτησης σταυρού όχι από αρχαιολογικά κριτήρια όπως απαιτεί η νομοθεσία, αλλά από κριτήρια αντικεραυνικής προστασίας του μνημείου» αναφέρει αμέσως μετά η επιστολή.

Οπως φαίνεται από το έγγραφο που παραθέτουμε, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποφάσισε να ενδώσει τελείως στις αξιώσεις της Μητρόπολης. Οταν το σχέδιο απόφασης αναφέρει πως ο υπουργός εγκρίνει τη μελέτη μετά από ομόφωνη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, εννοεί πως εγκρίνει και την τοποθέτηση σταυρού. Πριν υπογράψει, κάνει έναν ελιγμό και προσθέτει με το χέρι του «εκτός της τοποθέτησης σταυρού. Το συγκεκριμένο θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε άμεση συνάρτηση με την αντικεραυνική μελέτη.»



Είναι προφανές ότι πετά την καυτή πατάτα στο μέλλον. Οντως όμως, όπως παρατηρούν οι διαμαρτυρόμενοι, δεν εξαρτά την απόφασή του από αρχαιολογικά κριτήρια, όπως σαφώς ορίζει ο αρχαιολογικός νόμος. Ανάλογες αποφάσεις έχουν καταρριφθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά ποιος νοιάζεται; Μη θέλοντας να τα χαλάσει και με τη Μητρόπολη, βρίσκει αυτό τον τρόπο, με τον απόηχο του κερανού.

Και μένει ένα σοβαρό ερώτημα ανοικτό: ποιος γράφει στο κάτω μέρος του εγγράφου «εκτός της τοποθέτησης σταυρού. Το συγκεριμένο θέμα κρίνω ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί αργότερα και σε άμεση συνάρτηση με την αντικεραυνική μελέτη;» Είναι αρχαιολόγος; Και προτρέπει τον υπουργό να χρησιμοποιήσει μη αρχαιολογικά κριτήρια για τόσο λεπτό και σοβαρό θέμα; Και γιατί σημειώνει χειρόγραφα κάτι τέτοιο στο προς υπογραφή έγγραφο; Είναι μέλος της πολιτικής ηγεσίας; Επομένως, μήπως προέδρευε στο Συμβούλιο; Είπε κάτι για την αλλοίωση φυσιογνωμίας του μνημείου με την προκλητική χρήση θρησκευτικών συμβόλων και τις μόνιμες εγκαταστάσεις; Ή τίποτα; Τόσοι αγώνες που δόθηκαν για να διατηρήσει η Ροτόντα μόνο μνημειακό χαρακτήρα, ελήφθησαν υπόψη; Ή τους σκέπασε η λήθη και οι προσευχές της Μητρόπολης;

Το ΚΑΣ απλώς γνωμοδοτεί. Ο υπουργός μπορεί να αποφασίσει όπως θέλει. Είναι όμως το ίδιο ακατανόητη και η γνωμοδότηση του συμβουλίου και η υπουργική απόφαση. Και σίγουρα η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί. Δυστυχώς όμως, πολλά έχουν δει τα μάτια μας, αλλά στη Ροτόντα, το παραμικρό φέρνει τρόμο.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Μια εκκρεμότητα 20 ετών ενός μαχαιρωμένου πιάνου



Μια εκκρεμότητα 20 ετών ενός μαχαιρωμένου πιάνου
20 January 2016





Του Τέλλου Φίλη

Σε αυτή την πόλη υπάρχει μια εκκρεμότητα 20 ετών. Ένα σπασμένο πιάνο. Για την ακρίβεια ένα πιάνο που έσπασε μετά από απανωτές μαχαιριές, περιμένει να δικαιωθεί. Και στα απομεινάρια του, περιμένει να δικαιωθεί ο Πολιτισμός που φέρει η πόλη αυτή, απέναντι στην βαρβαρότητα ενός φανατισμού που εξακολουθεί να καλλιεργείται από ανθρώπους που αρνούνται να σεβαστούν τον θεσμικό τους ρόλο, έναν ρόλο που τους έχει παραχωρηθεί από την Πολιτεία.

Ήταν Δεύτερα 30 Οκτωβρίου του 1995 που η Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης είχε προγραμματίσει μια συναυλία αυτοσχεδιαζόμενης τζαζ με έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της στην Ελλάδα, γέννημα θρέμμα της πόλης, τον Σάκη Παπαδημητρίου και μια νέα εκπληκτικής καθαρότητας και μεγέθους φωνή, την Γεωργία Συλλαίου. Οι αφίσες της εκδήλωσης ήταν από μόνες τους μια ένδειξη της πολυπολιτισμικότητας που διεκδικούσε η πόλη εν όψει του πολυαναμενόμενου πολιτιστικού γεγονότος της, « Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997».

Όμως αυτή η συναυλία δεν έγινε ποτέ.

Ο τότε τηλεοπτικός σταθμός της εκκλησίας, από την παραμονή καλούσε τους πιστούς σε αγρυπνία στη Ροτόντα με στόχο να μη πραγματοποιηθεί το ρεσιτάλ, το ότι υπήρχε άδεια του αρμόδιου υπουργού Πολιτισμού τους ήταν αδιάφορο. Το πώς η τότε εκκλησιαστική αρχή αντιμετώπισε τον Υπουργό από τους άμβωνες των εκκλησιών είναι ενδεικτικό. « Ο υπουργός Πολιτισμού απέδειξε πως είναι αντάξιος του ονόματός του, Μικρούτσικος»

Έξω από τη Ροτόντα αντί του φιλόμουσου κοινού, είχαν συγκεντρωθεί εξαγριωμένοι «πιστοί» που έβριζαν , προπηλάκιζαν, ασχημονούσαν κάθε έναν που τολμούμε να διαβεί την εξωτερική πόρτα. Από τον πρωτοετή φοιτητή μέχρι τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου. «Αντίχριστε», «Ανθέλληνα», « Σατανιστή», «Πόρνοι», «Τι θα διδάσκεις στα παιδιά μας» , «θέλετε να κάνετε την εκκλησία πορνείο», «θέλετε να κάνετε την εκκλησία τζαμί»

Αφήγηση ενός αυτόπτη μάρτυρα: «Από μακριά ακούγεται ο τρανταγμός της σιδερένιας εξώπορτας. Σείεται από τους πιστούς. Τελικά δεν αντέχει. Το πλήθος ορμάει με αλαλαγμούς στο προαύλιο προς την είσοδο του μνημείου. Συνωθείται εκεί και σπρώχνει. Μέσα ο Σάκης Παπαδημητρίου , δοκιμάζει την ακουστική, τα πλήκτρα του πιάνου του, που ο ίδιος έχει μεταφέρει, δοκιμάζει τον ήχο των πλήκτρων του, ένα προς ένα. Βρίσκομαι μέσα μαζι με την υπεύθυνη για το μνημείο αρχαιολόγο, και δυο φύλακες του χώρου. Ένας καλόγερος με ξέπλεκα μαλλιά την απειλεί ότι θα βγάλει μαχαίρι. Τον ακούμε να το λέει ξανά και ξανά. Ένας από τους φύλακες πέφτει χτυπημένος από το πλήθος. Το πλήθος εισβάλει στο μνημείο. Καθίσματα ανατρέπονται, περικυκλώνουν το πιάνο

Και αρχίζει ο τελετουργικός χορός της βίας. Χοροπηδούν γύρω του και το κλωτσούν. Το χτυπούν με γροθιές στα πλήκτρα και στις χορδές. Ιερωμένοι και λαϊκοί. Ο ήχος του ακούγεται σαν βογκητό πληγωμένου. Το σπρώχνουν κακήν κακώς προς την έξοδο. «Μίασμα.» «Βέβηλο και σατανικό όργανο.» «Πιάνο μέσα στην εκκλησία, οι αντίχριστοι.»

Μάταια προσπαθούμε να προστατεύσουμε το πιάνο και τους εαυτούς μας. Ο «λαός του Θεού» θριάμβευσε. Ανάβουν κεριά. Άλλοι αρχίζουν να ψέλνουν, άλλοι εξακολουθούν να προπηλακίζουν, όσους απέμειναν. Ο πρωτοσύγκελος παίρνει το μικρόφωνο: « Ο λαός του Θεού νίκησε! Μας λένε ότι η Θεσσαλονίκη είναι πολυιστορική, θέλει να πει πολυπολιτισμική, αν εννοούν ότι πέρασαν πολλοί κατακτητές συμφωνώ. Ποτέ όμως δεν αλλοιώθηκε το ορθόδοξο πρόσωπο της πόλης». Οι απειλές συνεχίζονται. Φεύγω. Το ανυπεράσπιστο πιάνο, δίπλα στην πόρτα, ανάμεσα στις σκαλωσιές.»



Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία. Τα κανάλια απ’ έξω μεταδίδουν τις βρισιές του πλήθους σε όσους κατάφεραν να βγουν, κάποιοι έχουν χτυπηθεί, γυναίκες έχουν ξεμαλιστεί από πιστούς, οι αρχές διακριτικές σε απόσταση, η πολιτική ηγεσία απούσα, το πιάνο μαχαιρωμένο, συρμένο με βία ως την είσοδο, με τα σημάδια από τις μαχαιριές πάνω στο σπάνιο ξύλο του, σχεδόν κατεστραμμένο με κομμένες χορδές, ανίκανο να υπερασπιστεί από μόνο του τον Πολιτισμό, μπροστά στις ορδές των ταλιμπάν.

Για την αποκατάσταση του ο Σάκης Παπαδημητρίου και η Γεωργία Συλλαίου αναγκάστηκαν να κάνουν συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για να συγκεντρώσουν το ποσόν που θα το γιάτρευε. Δεν αποζημιώθηκαν ποτέ. Όλη αυτή η εμπειρία μαζί με την προετοιμασία ενός ρεσιτάλ πού ήθελε να δείξει τι είδους πολιτισμό πρότεινε η Ένωση Πολιτών και τι είδους χρήση πρότεινε να έχουν τα μνημεία της πόλης, για να αγαπηθούν από μια νέα γενιά που πιθανά αγνοεί την σημασία και την ιστορία τους, ήταν η αφορμή για έναν μεγάλο έρωτα μεταξύ τους και μια αγάπη που κρατάει ακόμη, 20 τόσα χρόνια μετά, χαρίζοντας και σε μας μοναδικές δημιουργικές στιγμές ενός ζευγαριού που δεν εξαργύρωσε την δημόσια διαπόμπευση του με άστοχη δημοσιότητα.

Όμως το πιάνο, αποκατεστημένο πια, ζητά τη δικαίωση του. Το πιάνο σαν σύμβολο αντίστασης του Πολιτισμού στην βαρβαρότητα.

Όσο αποφεύγουμε να απαντήσουμε στην Ιστορία με καθαρότητα και νηφαλιότητα, η Ιστορία θα μας εκδικείται, όπως η σκόνη που κρύβουμε κάτω από το χαλί.

Τώρα που οι εργασίες στην Ροτόντα έχουν αποκατασταθεί, ας αποκατασταθεί κι αυτή η εκκρεμότητα , ας γίνει αυτή η ματαιωμένη συναυλία, ας μπει το πιάνο στη θέση του. Ας αποδείξει η πόλη ότι ο Πολιτισμός νίκησε .

Χωρίς καμιά αμφιβολία, καμιά επιφύλαξη καμιά ένσταση, από κανέναν πια, με τη σιγουριά ότι οι ορδές των νέων φονταμεταλιστών που μας περικυκλώνουν σιγά σιγά -κι όλοι ξέρουμε ποιοι τις εξέθρεψαν- , μόνο με τον Πολιτισμό θα αντιμετωπιστούν.

Η Τέχνη ας νικήσει τους φανατικούς. Έστω και με καθυστέρηση 20 ετών.


Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

To ντιζάιν μπαίνει, επιτέλους, στα πωλητήρια των μουσείων

To ντιζάιν μπαίνει, επιτέλους, στα πωλητήρια των μουσείων

 ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Μια κόμικ εκδοχή της Παριζιάνας θα κοσμεί τα προϊόντα του ΤΑΠ.


Μια κόμικ εκδοχή της Παριζιάνας θα κοσμεί τα προϊόντα του ΤΑΠ.

Η Θεά των Οφεων με πίξελ, η «Παριζιάνα» και το «Πτηνό που Ραμφίζει» με κόμικ τεχνοτροπία και η «Αψίδα του Γαλερίου» με γεωμετρικούς όγκους είναι ορισμένα από τα νέα σχέδια που θα κοσμήσουν τα καινούργια προϊόντα του ΤΑΠ. Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων εκτιμά ότι οι πρώτες παραγωγές με τα σχέδια των ντιζάινερ που διακρίθηκαν σε πρόσφατο διαγωνισμό θα είναι διαθέσιμα στα πωλητήρια που διαχειρίζεται, από τον ερχόμενο Μάιο.
Τα σχέδια των δέκα διακριθέντων ντιζάινερ και σχεδιαστικών γραφείων δεν θα αξιοποιηθούν άπαξ από το ΤΑΠ. Αντιθέτως, οι νικητές θα συνεργαστούν με το ταμείο παράγοντας σχέδια για τα επόμενα δύο χρόνια, δημιουργώντας έτσι μια ενιαία οπτική ταυτότητα στα προϊόντα των πωλητηρίων αντάξια με τα αυτήν του εξωτερικού. «Για πρώτη φορά αποσυνδέουμε τον σχεδιασμό από την παραγωγή. Στόχος είναι να έχουμε μια συνεχόμενη ροή στην τροφοδοσία των πωλητηρίων με προϊόντα», τονίζει ο Γιάννης Καρλόπουλος, γραφίστας, σχεδιαστής οπτικής επικοινωνίας και μέλος του Δ.Σ. του ΤΑΠ.
Στο πλαίσιο του διαγωνισμού, οι συμμετέχοντες έπρεπε να δημιουργήσουν τρία σχέδια –ένα από τα οποία εμπνευσμένο από τη Ρωμαϊκή ή τη Βυζαντινή εποχή– βασισμένα σε τρεις θεματικές ενότητες, από τον Παρθενώνα και τον Λευκό Πύργο μέχρι το Δαχτυλίδι του Μίνωα και τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, αλλά και να αποδώσουν γραφιστικά αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες των μνημείων, όπως κιονόκρανα ή κατόψεις ναών. Οι νικητές του διαγωνισμού θα αναλάβουν την εκπόνηση ακόμη επτά σχεδίων που θα αποφασίσει το ΤΑΠ, με αποτέλεσμα τη συνολική παραγωγή 100 νέων σχεδίων για τα προϊόντα των πωλητηρίων. Οι αντίστοιχες εφαρμογές δεν θα περιορίζονται στις συνηθισμένες κούπες και μπρελόκ, αλλά θα επεκταθούν σε φλιτζάνια του εσπρέσο, θήκες κινητών τηλεφώνων και τάμπλετ, φωτιστικά, ακόμη και κουδουνίστρες.

Τόνωση της αγοράς

Ο προϋπολογισμός για τον σχεδιασμό ανέρχεται σε περίπου 200 χιλιάδες ευρώ, σε βάθος διετίας. «Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουμε την τόνωση της ελληνικής γραφιστικής αγοράς και των παραγωγών που θα δημιουργήσουν τα τελικά προϊόντα», σημειώνει ο κ. Καρλόπουλος. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του ταμείου, τα νέα προϊόντα θα διατίθενται πρώτα στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στο Αρχαιολογικό και το Βυζαντινό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Ηρακλείου και στα πωλητήρια των αρχαιολογικών χώρων της Βεργίνας, των Δελφών, της Αρχαίας Ολυμπίας και της Κνωσού.